قلعه وباروی گز:
براساس اسنادتاریخی قلعه وبرج وباروی تاریخی گز ودروازه های آن تا اواخر دوره ی قاجاریه سالم باقی بوده است .این نکته را سدید السلطنه نیز در سفرنامه ی خود قید کرده است .راجع به استحکامات قلعه درکتاب انقراض زندیه نیز مطالبی آمده است .
برج وباروی گز به دلیل وجود امنیت نسبی در جامعه کلی ایران در دوران اخیر وبی توجهی گزی ها در حفظ آن بتدریج تخریب شده وبخش هایی از آن در ساختمان سازی های جدید به مساکن موجود اضافه گردیده است وبخش هایی نیز با ایجاد شهرداری در سال 1342 شمسی در احداث خیابان ها وتعریض کوچه ها از بین رفته است ودر سال های اخیر قسمت های ناچیز وپراکنده ای از آن باقی مانده است .
ساختار ونوع معماری قلعه وباروی گز براساس استنادات تاریخی که نسبت به چنین ساختارهایی وجود دارد نشان گر قدمت کهن وباستانی آن است در اکثر کتب تاریخی قدیم آمده است که : ایرانیان کهن قلعه های خود را با نوعی گل رس شفته ای ورزیده با مخلوطی از مواد دیگر می ساخته اند واین نوع ساختار در باروی گز وجود داشته است .نوع مشابه ساختار باروی گز را باستان شناسان روسی در پژوهش های باستان شناسی خود در آسیای میانه مورد بررسی قرار داده اند وچنین ساختاری را مربوط به آریایی های اولیه وکهن نسبت داه اند این مطلب را آقای حسین گل گلاب در یکی از کتاب های خود آورده اند با توجه به نظر نویسندگان ایرانی در قرون 3 تا 5 قمری که گل شفته ی ورزیده ی یک پارچه را از ساختارهای کهن ماقبل اسلام دانسته اند وبا توجه به نظرات مستدل وعلمی کارشناسان روسی دراین زمینه می توان اذعان کردکه باروی گز نیز که همان ساختار را دارد مربوط به دورانی کهن از تمدن آریایی است .آنچه که از باروی گز در شرایط فعلی وجود دارد نشان گر این نکته است که ساختار آن از گل ورزیده ی یک پارچه بوده است . دیوار وباروی کهن گز دارای خندقی عمیق نیز بوده است که آثار خندق آن در سال های اخیر در اطراف دروازه های گز قابل مشاهده بود این بارو برج های متعددی داشته که تعداد آنها در کل بارو به بیش از هفتاد برج می رسیده است و قطر دیوار آن از هفت تا نه متر بوده است که کلا از گل رس ورزیده ویک پارچه ساخته شده بوده است . نمونه هایی از چنین قلعه هایی را در همدان با قطر پنج متر جکسون آمریکایی در سفرنامه ی خود که در دوره ی قاجاریه نوشته است آورده و آنها را مربوط به دوره ی مادها دانسته است با توجه به این نکته ونظر دانشمندان روسی در ارتباط با همین نوع ساختار می توان اذعان کرد که باروی گز نیز مربوط به دوره ی مادها یا قبل ازآن بوده است .تا زمان تاسیس شهرداری در گز در دهه ی چهل شمسی بارو وبرج های آن قابل مشاهده بود واین نکته در مورد باروی گز قابل ذکر است که با وسایل عادی امکان تخریب آن وجود نداشت زیرا قسمتی از باروی گز که در نقشه ی خیابان خواجه نصیر قرار داشت هنگام تخریب بولدوزرها نتوانستند آن را تخریب نمایند ودو تیغ آنها شکسته شد تا این که از طریق مقنی های گزی وتعبیه ی دینامیت در گودال هایی در طرفین بارو آن را تخریب نمودند. مساله ی قابل ذکر این که باستان شناسا ن ایرانی در ارتباط با نظرات خود راجع به چنین ساختارهایی حداقل نظر دانشمندان باستان شناس روسی را که در آسیای میانه تحقیقات وسیعی را در این زمینه داشته اند مطالعه نمایند تا نظرات درست تری نسبت به قدمت چنین ساختارهایی ابراز نمایند زیرا مشاهده شده دراین مورد نظرات درست ویک سانی را ارائه نکرده اند .
تونل هایی که از مرکز گز به سمت خارج راه داشته اند :
وجود تونل هایی در مرکز قلعه ی گز که به سمت خارج راه داشته در تخریب های سال های اخیر مشاهده شده است وطبق گفته ی اهالی گز ازاین تونل ها در مواقعی که گز محاصره بوده وناامنی وجود داشته است ودرب دروازه ها بسته می شده ،استفاده می شده است وراه خروجی این تونل ها در بین تپه های اطراف گز بصورت مخفی وجود داشته است . درزیر مسجد لب جوی (امام صادق ع ) ودر قسمت مرکزی گز این تونل ها مشاهده شده است علاوه برآن هنگام خاک برداری در اطراف بقعه ی شاه نعمت الله در قسمت شمالی در سال 1384 بخشی از یکی از این تونل ها آشکار گردید . آقای علی شفیعی نیک آبادی در کتاب گرکویه سرزمینی ناشناخته برکران کویر نیز اشاره ای به راه روهای زیرزمینی که از داخل قلعه ی گز وجود داشته ،کرده اند .
وجود قلعه ای تاریخی از گزی ها ومنسوب به آنها در نزدیکی اما م زاده ی سید محمد در کوه سیدمحمد شمال دانشگاه صنعتی اصفهان که در برخی کتب وتواریخ نیز از جمله کتاب سده در گذرگاه تاریخ تالیف آقای صارمی سده ای ،نام این قلعه که مربوط به گزی ها بوده ، آمده است .
این قلعه مخصوص گزی ها بوده که در عهد ساسانی تا دوران صفوی شکارچیان گزی در آنجا هنگام شکار اتراق می کرده اند .اخیرا آثاری از آن در همین نقطه مشاهده شده است
پیدا شدن تونلی سفالی در عمق دو متری زمین هنگامی که برادران خوشگو ساختمان سوپر خود را در سال 1383 در کنار خیابان شیخ بهایی می ساختند .این اثر در محل خانه ای که به سیدجعفرنامی تعلق داشته وبعدا توسط حاج محمدحسین یزدانی خریداری شده بود در سمت غربی مسجد لب جوی در همان سال 1383 هنگام خاک برداری از این مکان در عمق دومتری این مشاهده گردید که بخشی از آن هم اکنون در زیر خیابان شیخ بهایی در همین عمق وجود د ارد .
کشف آثاری در قسمت جنوبی حمام محمود آباد در زمانی که می خواستند فاضلاب حمام را در اواخر دهه ی چهل بازسازی نمایند در این قسمت بخش هایی از یک دیوار آجری با آجرهایی با ابعاد بزرگ در عمق دو متری خاک مشاهده گردید که در این قسمت بخش هایی ازاین اثر در همان عمق زیر خاک وجود دارد.
کشف آثاری ساختمانی در کناره ی شبستان مسجد جامع گز هنگامی که این مکان را در سال 1384 مورد بازسازی قرار می دادند .علاوه براین در دالان ورودی مسجدجامع گز در ستونی آجری بین جرز آن چوب قرار دارد وآثار ی از گچ بری های ضخیم در آن مشاهده می شود به احتمال زیاد طبق ساختاری که این قسمت دارد مربوط به دوره ی ساسانی است زیرا چنین ساختاری با این نوع گچ بری مربوط به همین دوره بوده است .
کشف دوخمره ی سفالی در عمق دومتری خاک هنگام پی کنی در هنرستان گز یکی در سال 1384 ویکی در سال 1386 که این خمره ها را باستان شناسان مربوط به دوره ی ساسانی دانستند . درارتباط با کشف خمره های سفالی درتپه تاریخی گز این نکته قابل یادآوری است که سازمان میراث فرهنگی اصفهان وبرخی ماموران وابسته به آن نهایت سهل انگاری وبی توجهی را نسبت به سالم درآوردن آنها ازخود نشان دادند وبه جای این که خارج کردن این خمره هارا مانند مکان های دیگر درنهایت دقت وصرف وقت انجام دهند و خمره هایی را که هزاران سال سالم درعمق دومتری زمین باقی مانده بود به همان صورت ازخاک درآورند اولی را درسال 1384 با کمک دانش اموزان هنرستان واستفاده از بیل وکلنگ درآوردند ودومی را در سال 1386 با بیل مکانیکی ازخاک خارج کردند که نتیجه ی این سهل انگاری این بود که هردوخمره ی سالم بطور کلی شکسته وخرد گردید .این بی توجهی بااطلاعی که سازمان میراث فرهنگی استان ازاین جریان داشته ،چه توجیهی دارد ؟ درحالی که هم شنیده ایم وهم در تلویزیون دیده ایم که چنین اشیایی را با صرف ماه ها وقت وبا استفاده از برس های مخصوص ازدل خاک سالم بیرون می آورند.چرا وبه چه دلیل درگز به آن صورت عمل نکرده اند؟
کشف خشت هایی به ابعاد 10×40 در زیر تپه ی شاه نعمت الله در سال 1384 .باستان شناسان این خشت ها را مربوط به اواخر دوره ی اشکانی واوایل ساسانی دانسته اند .
کشف یک کوزه ی سفالی درعمق سه متری زمین هنگام خاکبرداری از منطقه ای در دویست متری غرب کاروانسرای عباسی در سال 1381 .این کوزه را شادروان مرحوم سید رضا هاشمی هنگامی که در آنجا خاک برداری می کرد پیدا کرده بود .این کوزه از نوع کوزه های گرد سفالی ونخودی رنگ است و نمونه ی سفال آن موید قدمت هزاران ساله ی آن است . نمونه ی سفال های نیم پخته ونخودی رنگ را اکثر محققین از جمله ، گریشمن در کتاب تاریخ ایران از آغاز تا اسلام مربوط به هزاره های قبل از میلاد دانسته اند .
آشکار شدن خشت هایی به ابعاد وقطر 20وطول حدود 80 سانتی متر در دویست متری غرب بقعه ی شاه نعمت الله در بخشی از تپه ی باستانی گز .این آثار را که در اثر خاک برداری در دهه ی سی شمسی از این نقطه آشکار شده بود نگارنده به چشم خود دیده وهنوز در آن قسمت در زیر خاک وعمق 5/1تا2 متری این مکان امکا ن کشف آن وجود دارد .که اگر گمانه زنی مناسبی انجام گیرد مجددا قسمت دیگری از آن قابل مشاهده خواهد شد .نمونه ی این خشت ها در تپه ی سیلک کاشان و زیگورات های بین النهرین که از عهد سومری بوده دیده شده است .وجود این نمونه خشت ها در تپه ی تاریخی گز موید این نظریه است که تمدن سومری را غیر سامی تلقی کرده اند وآنها را مهاجرین کوچ کرده از سمت ایران دانسته اند .
بخشی از آثار کشف شده ی کهن در گز که در دوره ی قاجاریه توسط یهودیان از گزی ها خریداری شده اکنون در موزه ی تل آویو اسرائیل وجود دارد
قنات کهن گز : قنات گز که به زبان گزی معروف به (کئرز کیانی ) است یکی از قنات های کهن مناطق مرکزی ایران است آثار ومجرای آن از سمت غربی کاروانسرای عباسی وادامه آن از جنوب شاهین شهر تا روبروی روستای جهادآباد(چاله سیا) حدود 30 کیلومتر می باشد . مالکین مزرعه ی گز سند مالکیت این قنات وحریم آن را در اختیار دارند .
در دوران نوجوانی سنگ هایی را دیده بودم که در روی برخی پل های اطراف گز ازجمله در جوی میس آباد وروبروی کاروانسرای عباسی وهم چنین در غسالخانه ی قدیم گز(شورخونه) وجود داشت وروی آنهاخطوط ونقش هایی بود که مشخص نبود از چه خطی بوده ،ولی در آن شرایط کسی توجهی به آنها نداشت .واین آثار از بین رفته است ومعلوم نشد زمانی که گز شهرداری پیدا کرد برسر آنها چه آمد که اثری از آنها نیست !!!! در زمان های بعدی متوجه شدم که این سنگ ها مریوط به دوران قبل از اسلام بوده است .گزی های سالمند که در قید حیات هستند هم شاهد آن هستند که چنین سنگهایی در اطراف گز وجود داشت که از آنها برای پل سازی درمراحلی استفاده شده است .این سنگ ها به احتمال زیاد یامنهد م شده یا زیر آوار رفته است . علاوه بر سه مکان یادشده در محلی بین باغ حاج علی حاجی عبدل(داورپناه) وسمت دیگر جوی اصلی آب گز نمونه ی این سنگ ها در روی پلی قرار داشت . وجود این سنگ ها وسنگ های متورقی که در گورستان گز به سنگ پارسی معروف بود نشانه ی آن است که در حوالی همین مکان های یادشده ساختمانی سنگی از دوره ی قبل از اسلام بوده است که در اثر حملات بیگانه یا حوادث طبیعی تخریب شده بود ودر مراحل بعدی از آن سنگ ها در پل سازی استفاده شده است .
منبع : کتاب بررسی های تاریخی وفرهنگی ازبرخواروگزبرخوار
نوشته : محمدعلی یزدانی گزی